Gönderen Konu: YOL AYRIMI VE SOSYETE BALIKÇISI MEHMET USTA - ANILARIM 29  (Okunma sayısı 1665 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı Oğuz BABAÇOĞLU

  • Bölüm Editörü
  • *
  • İleti: 1701
  • Karma: 0

Yıl 1995.Yaz boyu Suat Abiye işlerinde yardım etmiştim ama maalesef işleri günden güne daha da kötüye gidiyordu. Borçları o kadar artmıştı  ki artık yavaş yavaş yurt dışına gitme seçeneğini gözden geçirmeye başlamıştı.
      O yaz döneminin, tayinim çıkacak mı, çıkmayacak mı; kaygılarıyla geçtiğini hatırlıyorum. Herkes “Ýnşallah şöyle yakın, güzel, rahat bir yere tayinin çıkar.” temennisinde bulunurken Suat Abi bir gün dedi ki “Hoca Ýnşallah seni Doğu’ya verirler, şöyle kekliğin bol olduğu bir yere. Biz de gelir güzel güzel avlar yaparız…” Düşünsenize adamın duası tutsa sürgün yerindeyiz…
       Benim için yaz boyu sıkıntılı bir bekleyişin ardından Sakarya Akyazı Pazarköy Ýlköğretim okuluna tayinim çıkmıştı. Adapazarı’nda kararname ve göreve başlamayla ilgili işlemlerimi bitirdikten sonra köyde ev aramaya başladım. Ne var ki ev yoktu. Bağ evine benzer bir evin bodrum katını tuttum. Ortalık toz toprak içerisindeydi. Biraz sağını solunu elden geçirdik mi oturulabilir diye düşündüm. Kararlıydım, köyde kalacaktım. Ýlk maaşım olan on altı milyon lirayı alarak eşyalarımı toplamak üzere Ýzmir’e geri döndüm.
      Evden topladığım yatak, yorgan, döşek; çatal , kaşık … ne varsa bir güzel topladım. Bir tek sorun vardı: Buzdolabı. Suat Abi işyerini kapatmayı iyice kafaya koyduğu için dükkanında kullandığı küçük buzdolabını bana verdi. Böylelikle ev düzenim tamamlanmıştı. Lakin bu kadar yük oraya nasıl gidecekti? Bunu hiç düşünmemiştim. Birkaç kamyona sordum. Çok astronomik rakamlar çıktı karşıma.Yolluk da alamadığım için sıkıntı büyüktü. Derken Suat Abinin telefonu hızır gibi yetişti imdadıma. Yeni bir araba almıştı. Yeni dediğime bakmayın. Adı yeni, kendisi külüsür, 1972 model kırmızı bir Ford. Suat Abi dedi ki “Amcandan kartalın üst bagajını alırız. Buna monte ederiz. Üst bagaja buzdolabını koyduk mu, kalan eşyayı da sıkış tepiş yerleştirdik mi? Ver elini Adapazarı…”
      Aşağı inip arabayı göreyim dedim. O zamana kadar pek çok araba almıştı ama bu hepsinden enkazdı. Çürük sacının bir yerini parmağımla yoklayınca çöküverdi. “Abi bu araba yolda dağılmaz değil mi?” deyince. “Sen merak etme hoca, benim arabamın yolda kaldığına kimse şahit olmamıştır.” dedi. Peki o kadar eşyayı bu araba nasıl alacak? Buna hiç aklım yatmıyordu. Biz ona boşu boşuna Mc Gyver demiyoruz. Arka koltuk tavana kadar olmak kaydıyla her şeyi yerleştirdi. Annem de benimle gelmek istiyordu ama arabada üçüncü bir kişiye yer yoktu.
       Sabahın ilk ışıklarıyla yola çıktık. Benzinliğe yanaşıp yakıt ikmali yaptıktan sonra yola koyulduk. Fakat benim anlayamadığım bir şey vardı. Zaten her yer sıkış tepiş, bir de büyükçe bir benzin bidonunu önüme koymuştu. “Abi bunu neden yanına aldın ki?”diye sordum. “Arabanın benzin deposunun üst kısmı çürümüş ve delinmiş Hoca! Benzin sızdırıyor, bu yüzden depoyu fulleyemiyoruz. Araba stop ettiğinde yolda kalmamanın garantisi o benzin bidonu…” Böyle olumsuzluklara gülüp geçmeyi onun yanında öğrenmiştim.
       Araba öyle yüklüydü ki en ufak bir çukurda sanki olduğu yere çöküverecek ve bir daha da yerinden kalkmayacak gibiydi. Üst bagajda bağlı bulunan buzdolabı, yaşlı arabanın dengesini hayli zorladığı için oldukça yavaş gidiyorduk. Derken Balıkesir’i geçince beklenen oldu ve araba stop etti. Benzin bitmişti. Önümdeki benzin bidonundan yaptığımız takviyeyle tekrar yola koyulduk.
       Seninki demez mi “Hoca ben bu Ýznik tarafından hiç geçmedim, illa ki ordan geçelim.” Ýznik’in o dar yollarından slalom yapa yapa geçtik. Nihayet saat  dört civarı  kazasız belasız Akyazı’ya ulaştık. Suat Abiyle arabanın yükünü hızla boşalttıktan sonra buruk bir vedalaşma sonrasında o, Ýzmir’e geri döndü. Buruk bir vedalaşmaydı diyorum çünkü Suat Abi benim nazarımda değeri, akrabam olmaktan çok daha öte bir yerlerdeydi. Biz onunla iyi günde kötü günde sadece akraba değil; dağda, kırda, bayırda birbirimize yoldaş olmuştuk. Av arkadaşlığı bambaşka bir şeydi. Ýşte hayatımın avla ilgili bu renkli dönemi kapanıyordu. Bir başka dönem başlıyordu. Bakalım kader bize daha neleri gösterecekti?
        Eve taşındığımın üçüncü günü köyde bana başka bir ev bulmuşlardı. Bizim Din Kültürü Hocamız Mehmet Usta başka bir eve taşınınca onun boşalttığı ahşap evi bana daha münasip görmüşler. Okul personelinin ve öğrencilerin tamamının yardımıyla benim yükü olduğu gibi o eve yarım saat içinde aktardılar.
        Ýşin kötüsü ben köpek bakmak için bahçeli bir ev istiyordum, lakin ev ikinci kattaydı. Öte yandan Ýzmir’e telefon ettim, bana bir köpek bulsunlar diye. Sanki köpeğin köküne kıran girmiş gibi bir tane bulamadılar… Köpek bakma işini ev sahibiyle de konuştum, meğer adam hacıymış. Köpekleri de hiç sevmezmiş. “Ýstemem ben evde it, köpek…!” deyince bizim iş ortalıkta kaldı. Yer olamayınca nasıl köpek beslersin? “Elbet bir gün olacak.” diye geçirdim içimden. Ama bunun o kadar da uzun bir zaman alacağını hiç tahmin etmezdim.
        Köpekle ava gitmeye alışanlara köpeksiz av yavan gelir. Hatta köpek olmayınca adam ava gitmek bile istemez. Ýşte ben de böyle bir dönemi yaşıyor, her hafta Ýzmir’e telefon açıp kimin ne yaptığını sorarak teselli buluyordum.
         Okulum yeşillikler içinde dağ kenarına yaslanmış bir köyün şirin ama biraz bakımsız tipik bir köy okuluydu. Ne var ki personeli oldukça renkliydi. Ýlk samimi olduğum kişi de Din Kültürü Ahlak Bilgisi Öğretmeni Mehmet Usta’ydı. Din Kültürü Öğretmeni dediğime bakmayın. O klasik çizginin dışında, on parmağında on marifet bir adamdı. Üstelik soyadı ile yaptığı işler itibariyle bu kadar örtüşen başka bir isim görmedim hayatımda. Elektrik , su tesisatı, basit marangozluk, sıva, harç işlerini yapmakta son derece hünerli bir adam olması itibariyle herkesin yanında bulundurması gereken bir adamdı. Hemen aklımdan bizim Mc Gyver Suat Abi geçti. Demek ki Allah böyle birinin yanımda olmasını istiyor, diye düşündüm.
      Mehmet Hoca Giresunluydu. 32-33 yaşlarında, şakacı, çakır gözlü, orta boylu, güler yüzlü, kendisinin deyimiyle “doğuştan tarama özürlü”ydü. Yani keldi. Ama o bunu hiç dert etmez, bu durumuyla alay edecek kadar da kendisiyle barışıktı. Güneşli günlerde gözümüzü kıstığımız zaman bize  “Benimle konuşurken güneş gözlüğü takmazsanız işte güneş gözünüzü böyle alır.”derdi. Sonra o çakır gözleriyle tatlı tatlı gülümserdi.

(Mehmet Hoca Oğlu Ahmet'le birlikte)
        Elektrik sobası kullanmayı düşündüğüm için benim evin elektrik tesisatını komple elden geçirerek ahşap evde olası bir elektrik kazasının önüne geçti. Hatta şofbenimi bile takmıştı.
         Evde tüfeği görünce “Sende avcılık var mı?” diye sordu “Olmaz mı?” “Balık avını sever misin?” “Elbette!” “Pazar günleri biz gidiyoruz. Ýstersen sen de gel.” deyince seve seve kabul ettim. Gelin görün ki o sıralar o kadar çok yağmur yağıyordu ki değil balığa gitmek evden burnumuzu bile çıkarabilmek mümkün değildi.
        Birkaç hafta sonra bir pazar günü sabah erkenden evin kapı zili ile uyandım. Kapıda Mehmet Usta. “Hadi Hoca hazırlan, balığa gidiyoruz.” dedi.  20 dakika içerisinde çizmelerimi giymiş halde hazır ve nazır kapının önünde bekliyordum. Köyün minibüslerinden birinin içine 8-9 kişi doluştuk. Araba yola çıkar çıkmaz,  bir kemençe kaseti çalmaya başladı. Benim hiç alışık olmadığım bu havaya onlar bayılıyorlardı.
        Dokurcun’u ve Mudurnu’yu geçip dağların içinde ilerledikten sonra bir dere kenarında durduk. Hava oldukça kapalıydı. Neyse ki her ihtimale karşı yağmur yağar diye yanımda yedek çamaşır getirmiştim.
       Bir baktım Bizim Mehmet Hoca minibüs’ün arkasından serpmesini çıkardı. Meğer on parmağından birinde serpme atma kabiliyeti de varmış. Onun dışında bir de Ýshak Abi serpme atıyordu. Ben Mehmet Hoca’nın yanına torbacı olarak yazıldım. Mudurnu’nun soğuk sularında ava başlamıştık. Serpmeyi ağza alarak atış yöntemine ilk orada şahit olmuştum. Mehmet Hoca ağı öyle güzel atıyordu ki tahmin ettiği yerlerden ağ boş çıkmıyordu. Bu arada karşıdan karşıya geçerken yuvarlak taşlardan birinin üstünden ayağımın kaymasıyla beraber suya gömüldüm. Ayağa kalkıp doğrulduğumda Mehmet Hoca’nın serpmeden çıkarıp kıyıya attığı iri bir balığı görünce ne rezil olmanın verdiği bir pişmanlık ne de ıslaklığın verdiği gerginlikten eser kalmadı. “Kumcu” dedikleri bu iri balığı alıp torbaya kattım.
     Ýki saat içinde yüklü miktarda balık tuttuktan sonra dönmeye karar verdik. Arabanın yanında güzel bir ateş yakmışlardı. Yemek hazırlıkları tüm hızıyla devam ediyordu. Kuru elbiselerimi giydikten sonra rahatladım. Mehmet Hoca dedi ki “Valla benim yanımda torbacı olarak gelenler ya yürümekten bıkıp uf puf derler ya da ‘Islandım, mahvoldum!’ diye mızmızlanırlar. Maşallah sende hiç şikayet yok.” dedi. Ýşte avcı ile avcı olmayan adam arasındaki fark…

(Bir tiyatrodan sonra Mehmet Hoca)
     Balıkları 20 dakika tuzun içinde beklettikten sonra çalı ateşinde tava yaptılar. Tuzu sevmememe ve daha çok deniz balığı yemeye alışkın olmama rağmen taze balığın tadı bambaşkaydı.
     Gelelim Sosyete Balıkçısı meselesine. Mehmet Hoca çocuğunun tedavisi yüzünden askere bir türlü gidememişti. Biz tanıştıktan 2-3 yıl sonra Doğu Anadolu’nun ücra bir ilçesinde öğretmen askerlik yapmıştı. Bunun iyi bir balık avcısı olduğunu gören Kaymakam da onunla birlikte balığa gitmeye başlamış, ardından savcı, Milli Eğitim müdürü, Mal Müdürü de bu kervana katılınca Mehmet Hoca’nın adı çıkmış “Sosyete Balıkçısı”na… Bana oradan telefon etti. “Buraya gelince aklıma ilk sen geldin. Buraların dereleri balık, dağları keklik kaynıyor. Gel sana hayatının avını yaptıracağım.” dedi. Ne var ki oralara gitmek bir türlü nasip olmadı.
     Ýşte Sakarya’daki av maceram böyle bir balık avıyla başlamıştı. Tabiki balık avı önemliydi ama kara avının yüreğimdeki yeri bambaşkaydı. Henüz kimseyi tanımıyordum. Avcı olan birilerini bulmak lazımdı ki ava gidebileyim.
     Kasım ayında ilk karın yağmasıyla bu isteğim gerçekleşmişti. Onu da sonra anlatırız. Çünkü o başka bir hikaye.
     Bir başka hikayede görüşmek dileğiyle şimdilik, kalın sağlıcakla…
« Son Düzenleme: 11 Nisan 2014, 14:14:31 Gönderen: Oðuz BABAÇOÐLU »
Oğuz BABAğOğLU
A Rh + 1971 DENğZLğ

Avcğlğk: Kğrk gğn taban, bir gğn y

Çevrimdışı Ali ALTINKAYA

  • Dost Avcı
  • *****
  • İleti: 1809
  • Karma: 0
Ynt: YOL AYRIMI VE SOSYETE BALIKÇISI MEHMET USTA - ANILARIM 29
« Yanıtla #1 : 13 Nisan 2014, 17:46:23 »
gözlüğü takınca bir solukda okuyuverdim.  ;) ;) ;) ;) kalemine, ellerine sağlık hocam. yıllar geçse de, anılar capcanlı kalıyor. ne mutlu yazıp aktarabilenlere... sağlıcakla, muhabbetle kal.   ^-^ ^-^ ^-^ ^-^ ^-^ ^-^
Ali ALTINKAYA
AB Rh - 1952 Yenipazar AYDIN              www.yenipazarav.org

Çevrimdışı Kenan PAZARLI

  • Dost Avcı
  • *****
  • İleti: 2701
  • Karma: -1
Ynt: YOL AYRIMI VE SOSYETE BALIKÇISI MEHMET USTA - ANILARIM 29
« Yanıtla #2 : 14 Nisan 2014, 19:30:44 »
teşekkürler hocam...
Kenan PAZARLI
B Rh + 1967 B.Çekmece İSTANBUL


Çevrimdışı Serkan KAHRAMAN

  • Dost Avcı
  • *****
  • İleti: 1257
  • Karma: 0
  • 3.5 atacağğna 4x4 lğk yağa !!!
Ynt: YOL AYRIMI VE SOSYETE BALIKÇISI MEHMET USTA - ANILARIM 29
« Yanıtla #3 : 15 Nisan 2014, 03:56:11 »
Klavyene sağlık hocam...
Serkan KAHRAMAN
AB Rh + 1978 KOCAELğ

Çevrimdışı Oğuz BABAÇOĞLU

  • Bölüm Editörü
  • *
  • İleti: 1701
  • Karma: 0
Ynt: YOL AYRIMI VE SOSYETE BALIKÇISI MEHMET USTA - ANILARIM 29
« Yanıtla #4 : 19 Nisan 2014, 04:29:31 »
gözlüğü takınca bir solukda okuyuverdim.  ;) ;) ;) ;) kalemine, ellerine sağlık hocam. yıllar geçse de, anılar capcanlı kalıyor. ne mutlu yazıp aktarabilenlere... sağlıcakla, muhabbetle kal.   ^-^ ^-^ ^-^ ^-^ ^-^ ^-^
Sağolasın Ali Abi sitenin ölü zamanında bile yazan elleriniz dert görmesin.

teşekkürler hocam...

Klavyene sağlık hocam...
Ben teşekkür ederim. Kendinize çok çok iyi bakın...
Oğuz BABAğOğLU
A Rh + 1971 DENğZLğ

Avcğlğk: Kğrk gğn taban, bir gğn y

Çevrimdışı Ali ALTINKAYA

  • Dost Avcı
  • *****
  • İleti: 1809
  • Karma: 0
Ynt: YOL AYRIMI VE SOSYETE BALIKÇISI MEHMET USTA - ANILARIM 29
« Yanıtla #5 : 19 Nisan 2014, 05:38:00 »
eweeeet aslında yazılacak o kadar çok şey var kiii. herkesler bir kenara çekilince özür dilerim serkeşler gibi, meydan bize kaldı.  ;) ;) ;) ;) ;) ;) ;) 
ama ben tek elle de olsa, sesimi duyurmaya çalışacağım. sevgili Oğuz yazmaya devam et. ustalaştığının farkındamısın? slm.
Ali ALTINKAYA
AB Rh - 1952 Yenipazar AYDIN              www.yenipazarav.org

Çevrimdışı Kurtuluş KARATAY

  • Dost Avcı
  • *****
  • İleti: 598
  • Karma: 0
Ynt: YOL AYRIMI VE SOSYETE BALIKÇISI MEHMET USTA - ANILARIM 29
« Yanıtla #6 : 19 Nisan 2014, 15:29:47 »
çok güzel yazmışsınız, elinize sağlık
Kurtuluş KARATAY
0 Rh + 1969 İZMİR

Çevrimdışı Oğuz BABAÇOĞLU

  • Bölüm Editörü
  • *
  • İleti: 1701
  • Karma: 0
Ynt: YOL AYRIMI VE SOSYETE BALIKÇISI MEHMET USTA - ANILARIM 29
« Yanıtla #7 : 22 Nisan 2014, 15:40:59 »
çok güzel yazmışsınız, elinize sağlık
Sen de sağ olasın Kurtuluş kardeş.
Oğuz BABAğOğLU
A Rh + 1971 DENğZLğ

Avcğlğk: Kğrk gğn taban, bir gğn y

Çevrimdışı Şaban TERECİ

  • Dost Avcı
  • *****
  • İleti: 4310
  • Karma: 0
    • AYTAÇ İNŞAAT REKLAM TANITIM ve YAPI ELEMANLARI
Ynt: YOL AYRIMI VE SOSYETE BALIKÇISI MEHMET USTA - ANILARIM 29
« Yanıtla #8 : 25 Nisan 2014, 18:40:09 »
EYVALLAH HOCA SAZIN AKORDUNU YAPMAYI UNUTMA
Şaban TERECİ              
A Rh + 1965 İSTANBUL

Çevrimdışı Mehmet GENÇ

  • Dost Avcı
  • *****
  • İleti: 883
  • Karma: 0
  • Bak bir bildiğim var. öl! demezse Tanrı, yaşar kul
    • Facebook
Ynt: YOL AYRIMI VE SOSYETE BALIKÇISI MEHMET USTA - ANILARIM 29
« Yanıtla #9 : 05 Mayıs 2014, 14:49:30 »
Oğuz hocam yüreğine sağlık. yine hikayesiz bırakmadın bizleri. eksik olma abi
Mehmet GENÇ
1984 Kadıköy İSTANBUL    
Avcılık, bana babamdan kalan miras değil.. Oğluma olan borcumdur ...

Çevrimdışı Oğuz BABAÇOĞLU

  • Bölüm Editörü
  • *
  • İleti: 1701
  • Karma: 0
Ynt: YOL AYRIMI VE SOSYETE BALIKÇISI MEHMET USTA - ANILARIM 29
« Yanıtla #10 : 08 Mayıs 2014, 02:53:00 »
EYVALLAH HOCA SAZIN AKORDUNU YAPMAYI UNUTMA
Sazın akordu tam da lakin, ortam yok öttüremiyoruz. Çalmayı unutacağız bu gidişle...
Oğuz hocam yüreğine sağlık. yine hikayesiz bırakmadın bizleri. eksik olma abi
Mehmet ben de teşekkür ederim ama bu sene oğlanın okula başlaması ve ders çalıştırma zorunluluğu yüzünden geçen senelere  nazaran daha dar vakitlerde bu işleri yapmaya çalışıyorum. elden geldiği kadar devam edeceğim. Durmak yok yola devam...;)
Oğuz BABAğOğLU
A Rh + 1971 DENğZLğ

Avcğlğk: Kğrk gğn taban, bir gğn y